Procrastinatie

Volgens Het Nieuwsblad vindt ongeveer twintig procent van de mensen zichzelf een chronisch procrastinator. "Uitstellen is voor hen een levenswijze, die resulteert in het te laat betalen van rekeningen, het laten vervallen van Bongo- en andere bonnen en het uitstellen van de kerstinkopen tot Kerstavond."

"In tegenstelling tot wat velen denken, heeft procrastinatie niets te maken met time management. Iemand met uitstelgedrag is niet beter of slechter in het inschatten van tijd (hoewel soms een tikje optimistischer). Een procrastinator aanraden om 'gewoon wat beter te plannen' is hetzelfde als 'kop op'  zeggen tegen iemand die chronisch depressief is."

Toch blijkt procrastinatie eerder aangeleerd dan aangeboren te zijn en kan men zichzelf een meer productieve houding aanleren. Goed plan, denk ik. Morgen begin ik eraan.

Glowing stars

Deze week heb ik 'I taket lyser stjärnorna' (ofwel 'Glowing Stars') bekeken en ik vond het 90 welbestede minuten. Het is de eerste langspeelfilm van Lisa Siwe en is een verfilming van de gelijknamige roman van Johanna Thydell uit 2003.

Het is een erg sobere en realistische film waarin niet de plot, maar wel het natuurlijke acteerwerk en de realistische verfilming centraal staan. Het verhaal is dan ook erg cliché: een tienermeisje (Josefine Mattsson) verliest haar moeder (Annika Hallin) aan kanker en begint ondertussen volop te puberen.

Toch is 'Glowing Stars' een aanrader. Een goede ziel heeft de film helemaal op YouTube geplaatst, maar de ondertitels moet je zelf verzinnen.

TRAILER:

Waar de PR machine van Obama faalt

Vandaag vinden de tussentijdse parlementsverkiezingen plaats in de Verenigde Staten. Dat de Democraten een flinke draai om de oren zullen krijgen blijkt uit zowat alle peilingen.

Nochtans heeft Obama de afgelopen 2 jaren een aantal mooie hervormingen doorgevoerd. Maar wat is dan het probleem van Obama? Dat legt Maureen Dowd handig uit in haar blog op de website van The New York Times.

Eigenlijk gaat het niet over wat Obama de afgelopen 2 jaar bereikt heeft. Het gaat over het gebrek aan communicatie en toegankelijkheid van de president. Het beeld van de leider die boven zijn volk staat en ergens onderweg de band met zijn burgers is kwijtgeraakt. Dat Obama bijvoorbeeld niet erg zijn best deed om de complexe hervorming van de gezondheidszorg uit te leggen, wijst volgens Dowd op een soort arrogantie bij Obama.

Misschien heeft Obama de intelligentie van de gemiddelde Amerikaan overschat? Feit is dat hij een intellectueel aura over zich heeft waarmee die gemiddelde Amerikaan zich niet kan identificeren. Iets waar George W. Bush geen last van had. In die zin ligt Obama mee aan de oorzaak van de opkomst van de Tea Party idioten aanhangers. Het is nu veel te gemakkelijk voor de religieuze rechtsen om kiezers aan te trekken die snakken naar een sterke leiding en duidelijke boodschappen.

Natuurlijk had Obama een aantal zaken beter kunnen aanpakken, maar ik blijf een fan en hoop op een niet al te slecht resultaat bij deze verkiezingen. Obama heeft ideeën gerealiseerd waar anderen nog niet van durfden dromen of de tanden op stukbeten. Dat terwijl hij zit met de grootste economische crisis sinds de jaren '30 en met een Republikeinse partij die vastberaden is om zijn ambt te beperken tot 4 jaar. Binnen z'n eigen partij zijn de ideologieën bovendien zo verspreid dat conservatieve democraten al te graag meestemmen met de Republikeinen.

Binnen 24 uur weten we of de Republikeinen naast het Huis ook de Senaat veroveren. Slaagt de Murdoch-propagandamachine?